#4

Langere tijd ben ik slachtoffer geweest van partnergeweld. Ik denk dat een bepaalde angst altijd blijft bestaan, ook al is het een tijd rustig. De opbouw van spanning is ook de heftigste periode in het geval van partnergeweld. Je weet dat het gaat komen, maar niet wanneer. De tijd van afwachten tot het weer zover is, is verschrikkelijk. Inmiddels voel ik me veilig genoeg, echter zijn er ook dingen die ik alleen niet aandurf. Ik rij altijd met de deuren van mijn auto op slot en ga vaak niet alleen ergens heen. Altijd oplettend en kijken wat mijn vluchtplan kan zijn indien nodig.

Ik ben slachtoffer van partnergeweld, zowel psychisch als fysiek. Mijn ex ging me te lijf alsof ik een man in een boksring was. Hij wist ook exact hoe hij schade toe bracht en hoe ernstig dat zou moeten zijn. Het was in elk geval niet zichtbaar voor de buitenwereld. Deze vorm van fysiek geweld ging alles te boven. Absurd heftig en onvoorspelbaar.

Mijn breekpunt is geweest toen ons kind(eren) tussenbeide kwam. Ik werd op een openbare plek bruut mishandeld. Niemand greep in, echter ons kind(eren) dus wel. Ter bescherming van ons (kind(eren) kon ik de kracht vinden.

Het is vaker tot tussenkomst van de politie gekomen, aangiften, meldingen, ziekenhuis en doktersbezoeken. Dat leverde mij echter niet de veiligheid op waar ik zo hard naar op zoek was. De politie was vaak afwachtend, aangiftes raakte zoek, mijn advocaat die geen resultaat kon boeken. Het duurde allemaal ontzettend lang en als je in angst leeft, duurt een seconde een week. Er was echter een rechercheur die mij ontzettend heeft geholpen. Helaas zijn de rechtszaken nog steeds niet klaar en ga ik nog steeds met een vangnet naar de zittingen. Alleen durf ik dat zeker niet aan.

De hulp van buitenaf was beperkt en ik voelde me vaak een last naar anderen toe. Hij week niet voor omstanders en bedreigde me met wapens waar andere mensen bij waren. Een getuigenverklaring werd niet afgegeven. Iedereen is zijn/haar leven lief. Dat maakte het ontzettend moeilijk om zijn leugens te weerleggen. Uiteindelijk kies je voor rust en niet voor gerechtigheid. Helaas heb ik die concessie ook moeten doen.

Ik heb een veilige haven waarbinnen ik me absoluut niet meer angstig hoef te voelen. Buiten mijn veilige haven omring ik me met mensen waarbij ik me veilig voel. Alleen op pad vind ik nog te riskant. Ik wil graag mijn stem laten horen. Mijn verhaal is absurd en kan zo uit een film komen. Ik heb het overleefd en niet alleen fysiek maar ook mentaal. Ik wil graag een inspiratie zijn voor iedereen die nu denkt dat het uitzichtloos is. Ook jij kunt dit overleven. Zorg dat je jezelf voorbereid en ga. Pak de regie over je leven terug. Wellicht is het beste advies om te gaan praten. Zorg dat je mensen op de hoogte brengt van wat er speelt. Mensen die in jouw cirkel zitten en niet in die van hem. Wees zuinig met je vertrouwen, bescherm jezelf ook al weet je niet meer hoe dat moet. Je zit immers in een overlevingsmodus. Luister naar je intuïtie. En blijf, net zoals ik, jezelf beschermen en op je hoede.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s