#15

Richard: “Ik zal je eens wat zeggen. Ik sla Jourdon kapot. Met mij spot je niet. Wil je mijn bitch zijn. Mijn bitch doet mijn was. Ik doe het omdat ik een punt wil maken. Hou je mond. Hou je je mond niet, dan sla ik hem dicht. Als ik zover ga dat ik haar sla dan heb ik daar een goede reden voor. Jij pakt jouw problemen ook aan.
Jourdon: Maar niet met vuisten.”
Richard: “Ik kan mijn problemen verhelpen met mijn vuisten.”
Jourdon: ” Het gaat een paar maanden goed en dan flip je weer.”
Richard: “Is Jourdon veilig? Ze krijgt met mij te stellen, maar gaat dan weer verder. Zo gaat dat bij mij. Als ik boos word verander ik in de duivel.”
Jourdon: “Ik ben altijd bang dat hij uithaalt. Als hij zijn zin niet krijgt, dan slaat hij, bijt hij. Ik heb gekneusde ribben gehad.”
Richard: “Ik heb haar buiten westen geslagen. Als ik slaan zat ben, ga ik schoppen. Als Jourdon een pak slaag krijgt, krijg ik daar energie van. Het lijkt alsof ik een woest leeuw ben die een zielige zebra aanvalt. Jourdon is een superheld. Hoe zij de pijn opvangt en dan weer opstaat. Ik heb haar vaak genoeg zo hard geslagen dat ze niet meer bewoog. Op een of andere manier wordt ze gered en zegt iets mij: genoeg, genoeg. Daardoor wordt Jourdon gered.
Jourdon: “Richard zegt vaak dat hij me gaat vermoorden. Hij heeft me eens proberen te verdrinken.”
Richard: “Ik vond dat ze teveel naar mijn neef keek en probeerde haar te verdrinken.”
Jourdon: “Hij pakte mijn haar en duwde me onder water. Ik probeerde adem te halen en ik stikte. Ik dacht echt dat ik doodging. Hij beschuldigde me eens van vreemdgaan. Hij sloeg me herhaaldelijk. Hij trapte in mijn rug en mijn ribben. Hij kwam naar me toe en had een mes. Toen hij me wilde steken, deed ik mijn arm omhoog en raakte hij me.”
Richard: “Ja ik heb een wapen gebruikt. Dat weet ik nog als de dag van gisteren.”
Jourdon: ” Ik had twee blauwe ogen, mijn neus was dik, mijn kaak was gebroken.”
Richard: “Ze was onherkenbaar.”
Jourdon: “Hij had me zo erg geslagen dat hij me twee weken in een hotel hield. Ik mocht niet uit de kamer.”
Richard: “Ik wilde niet dat iemand zou zien hoe erg ze eraan toe was.”
Jourdon: “Hij moet aan zijn woede werken. Ik denk dat ik hem kan genezen.”
Richard: “Ze is niet veilig. Er komt een begrafenis.”
Jourdon: “Alles kan Richard kwaad maken. Je weet het nooit.”
Richard: “Je irriteert me.”
Jourdon: “Elk klein ding kan hem irriteren. Het kan terug praten zijn bijvoorbeeld. Iedereen praat terug tegen mensen.”
Richard: “Als Jourdon daar hulpeloos ligt, dan stoort dat me. Dat geeft aanleiding. Als we ergens zijn en zij schrikt op omdat ik mijn hand beweeg toont dat aan dat zij bang voor me is. Dat stoort me en zet ik haar betaald. Als we uit eten gaan, krijgen we ruzie omdat zij niet kan kiezen. Kom op. Kies gewoon iets.”
Jourdon: “Hij heeft altijd kritiek als ik autorijd.”
Richard: “Ze rijdt als een ***. Ze rijdt tegen de stoep aan en remt heel laat. Ik greep het stuur. We raakten van de weg af en reden bijna een auto aan.”
Jourdon: “Hij haat het om vragen te krijgen. ”
Richard: “Ze dacht dat ik vreemdging. Dat ging ik niet, dus sloeg ik haar.”
Jourdon: “We sliepen een keer in een tent en Richard kreeg een aanval. Hij begon mij herhaaldelijk op mijn hoofd te slaan.”
Richard: “Ze bewoog teveel in bed. Ik stompte haar in haar rug. Ze ving het goed op en bewoog niet meer. Ze vindt het fijn.”
Jourdon: “Nee, hoor. helemaal niet.”
Richard: “Ze gedraagt zich als een slachtoffer. Als Dr. Phil niet kan ontdekken wat er gaande is, waarom is hij dan Dr. Phil? Arme Jourdon he? Arme Jourdon.”
Jourdon: “Hij heeft een lange lijst met taken. Als ik ze niet doe, wordt hij heel boos.”
Richard: “Ik verwacht dat ze mijn rommel opruimt. Als dingen in het huis niet gedaan zijn, kom dan niet bij mij klagen. Doe het zelf. Zij moet schoonmaken, koken en wassen. Ik werk. Ze doet alles. Zo simpel is het. Ze maakt een stoofschotel. Wat heb je nu eigenlijk gedaan? Wat voor complimenten wil je? Wat wil je nog meer? En high five?”
Jourdon: “Alles komt op mij neer. Ik moet voor hem zorgen en voor mezelf. Ik zorg dat zijn zoon het goed doet op school. Ik studeer en nog veel meer.”
Richard: “Het irritantste is dat ze elke minuut van mijn vrije tijd wil. Ik wil tijd voor mezelf. Tijd om iets met mijn vrienden te doen. Tijd om te kunnen douchen, in mijn eentje. Zij wil er altijd bij.”
Jourdon: “Oh my gosh. Het is heel frustrerend.”
Richard: “Het is altijd kibbelen. Het is nooit goed. Ze voldoet nooit aan mijn verwachting.”

Richard haalt directe voldoening uit de mishandeling. Hij noemt het een verslaving. Hij is zelf het slachtoffer van geweld als kind. Meerdere daders. Hij vindt het niet zijn schuld. Hij beseft dat dit niet in orde is. Hij denkt er niet meer over na, van 0 naar 100 zonder tussenstop. Zijn grootste angst is dat hij de gevangenis in moet, omdat hij haar heeft vermoord. Hij kan het niet verdragen dat zij zich als een slachtoffer gedraagt. Ze is geen slachtoffer, omdat ze hier dagelijks mee te maken heeft. Ik ben boos van binnen en dat brand van binnen. Ik word boos wakker en ga boos slapen. Er is geen grens die hij niet over zal gaan. Hij denkt dat de hele wereld tegen hem is. Als hij terug hoort wat hij heeft gezegd, dan vind hij dat afschuwelijk.

Zij keurt zijn gedrag goed door geen aangifte te doen en niet weg te gaan. Ze gelooft dat hij gaat veranderen. Ze ziet zijn zoon het gedrag van zijn vader overnemen. Hij wordt ook gewelddadig en gebruikt scheldwoorden. Hij is 10 jaar en is getuige van veel geweld. Ze begrijpt dat wat ze nu doet, niet helpt. Ze is boos op haar moeder, omdat zij de politie heeft gebeld voor Richard. Ze vindt zichzelf niet goed genoeg doordat ze slachtoffer is van pesten. Hierdoor staat ze toe wat er gebeurt. Ze vindt zichzelf te min. Ze denk dat ze dit verdiend.

Dit is een verslag van een aflevering van dr. Phil. Ik deelde er 3 november 2018 al een fragment van op Facebook. Deze aflevering was echter pas afgelopen week bij ons te zien op televisie. Ik heb ervoor gekozen om alles wat er gezegd werd door de dader (Richard) en door het slachtoffer (Jourdon) neer te zetten. Uiteraard is er veel gemonteerd en zijn het uitspraken. Het is dus geen verslag van een gesprek tussen beiden. Daarnaast zijn er twee alinea aan conclusies die naar voren zijn gekomen in het gesprek met dr. Phil. De eerste van Richard en de tweede van Jourdon.

Wat ik hoop is dat de absurditeit van wat er staat bij mensen belletjes gaat laten rinkelen. Het is ontzettend confronterend, gebruik het ook zo. Het is niet absurd wat er gebeurt, want dat is allemaal te verklaren, helaas. Het is wel absurd dat het gebeurt en door blijft gaan, omdat er nergens alarmbellen afgaan. En als die al zijn afgegaan, was dat bij hem en haar moeder en niet bij haar.

Blijf mensen attenderen op deze blogposten om hen te laten inzien dat het anders kan/moet, als waarschuwing of als inzicht. Wil je zelf je verhaal (anoniem) doen? Stuur een e-mail naar info@esohes.nl.

Een gedachte over “#15”

  1. Pingback: #17 – EsOhEs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s