#3

Langere tijd ben ik slachtoffer geweest van partnergeweld. Inmiddels alweer meer dan 10 jaar geleden. Ik heb er geen last meer van, aangezien het al jaren rustig is. Wel heeft het een wond achtergelaten die moeilijk heelt en vaak weer open gaat als er iets gebeurt wat me angstig of onzeker maakt. Ik ben erg vijandig geworden en bescherm mezelf misschien harder dan nodig is. Het is echter geen vreemde ontwikkeling na zo’n absurde tijd van excessief geweld.

Ik ben slachtoffer van partnergeweld, zowel psychisch als fysiek. Van een sterke, zelfstandige vrouw, die het leven toelachte, ging ik naar een afhankelijke vrouw die haar lang-leven-de-lol-leven voorbij liet gaan. Een opoffering voor het starten van een gezin met een man die niets liever wilde dan mij aan zijn zijde en laten zorgen voor de kind(eren). Ik was ervan overtuigd dat dat precies was wat ik ook wilde en maakte alle opofferingen met liefde.

Ik ben vertrokken nadat mijn ex mijn kind(eren) in gevaar bracht en letsel toediende. Dat was de druppel. Mijn oerkracht als moeder ging verder dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. Ik had al een plan en alles voorbereid zodat ik op een veilige manier kon vertrekken. Ik had andere woongelegenheid, mijn papieren klaar liggen, mijn belangrijkste spullen ingepakt en kon met vrijwel niks vertrekken met de kind(eren). Een heftig vertrek, een onmenselijke molen van angst, opnieuw beginnen, doodsangst, bedreigingen, enz. enz.

Het is vaker tot tussenkomst van de politie gekomen, aangiften, meldingen, ziekenhuis en doktersbezoeken. Ik raakte mijn baan kwijt, mijn vrienden vielen weg, het contact met mijn directe familie was hecht genoeg om dit te overleven.

De hulp van buitenaf was beperkt, maar beetje bij beetje groeide deze uit. Ik werd beschermd en dat voelde ontzettend goed. Het was duidelijk dat ik me los had gemaakt en daarbij geen obstakels zou accepteren. Stapje voor stapje pakte ik de regie over mijn leven terug. Binnen een jaar was ik weer waar ik wilde zijn. Sindsdien gaat het ontzettend goed met mij. Ik was geen geknakt zwak persoon. Ik ben altijd sterk gebleven. Dat wil niet zeggen dat het zijn sporen niet heeft achtergelaten.

Helaas ondervond ik veel tegenwerking van de politie. Het onbegrip van niet vertrekken op hun commando zorgde ervoor dat ze vaak laconiek reageerde en hun tijd namen om te komen. Toch zijn dat allemaal stappen om jezelf een veilig genoeg gevoel te geven om te kunnen vertrekken. Dat gevoel kan iemand anders je niet opleggen. Je kunt pas iets doen als je er zelf van overtuigd bent dat dit op een veilige manier kan. Daarnaast is het niet zo dat omdat iemand zo’n vreemd gedrag als houden van betiteld dat jouw gevoel uitgeschakeld is. De strijd tussen je hoofd en je hart is heel moeilijk.

Het is mogelijk om veilig weg te komen. Hoe bizar de situatie ook is, hoe uitzichtloos het ook lijkt, ook ik ben los gekomen van partnergeweld en leef nu een goed leven waarin houden van wel is zoals het hoort te zijn. Zolang je maar de stappen zet die je moet zetten om veilig en definitief te kunnen vertrekken. Ik wil mijn stem via deze weg laten horen voor iedereen die nog midden in een partnergeweld situatie zit. Het kan, zorg voor een vluchtplan en een vangnet. Blijf alert en doe het op jouw tempo. Wij zwijgen niet langer, wij laten ons horen!

2 gedachten over “#3”

Laat een reactie achter op Natalie Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s