#26

Donderdag avond 2017,ik kreeg toestemming (ja dat had ik nodig) om een avondje naar mijn vriendin te gaan, zonder makeup en natuurlijk niet met hele leuke kleding, want ik ging toch alleen bij haar chillen dus voor wie zou ik me mooi maken,
We drinken wat drankjes, hebben het gezellig en besluiten de stad in te gaan, dit geef ik maar niet door aan het thuisfront want heb geen zin in gezijk. Mijn vriendin heeft de zelfde makeup als ik dus hophop beetje plamuur d’r op en gaan.
Nog geen uur later een appje, waar ik ben, vergeten m’n locatie voorzieningen uit te zetten, shit, dus dat doe ik snel en zeg dat we even sigaretten zijn halen bij de pomp in apd en daar weer terug gaan naar haar huis, rond een uur of 4 kom ik thuis, ja met makeup op, nooit meer aan gedacht… Ik denk dat hij slaapt dus haal de troep snel van m’n gezicht af, poets m’n tanden en ga naast hem liggen, diepe zucht niks aan de hand, het licht gaat aan en hij gaat bovenop me zitten, met z’n hand om m’n keel en knieën op m’n dekens, ik kan geen kant op, “je hebt een appje Amy, van een onbekend nummer dat het jammer is dat jullie zo snel moesten gaan” ik zeg die is voor m’n vriendin want haar tel was leeg, het was me dus niet gelukt om het geheim te houden dat ik de stad in was… Ik krijg m’n armen vrij en geef hem een flinke duw, ga van me af gek.
Pak m’n badjas en loop naar beneden, hij achter me aan, al ijsberend loopt hij door de kamer, schreeuwend, huilend, de blik in z’n ogen veranderde en ik was bang. Hij loopt naar me toe en ik met m’n armen wijd.. Wat moet je nou dan? (ik heb echt een veels te grote mond voor een klein meisje) hij pakt een volle blik met suiker die nog op tafel stond en gooit deze naar me toe… Vol tegen m’n ribben kast aan, ik verstop me in de wc, fuck dit doet pijn, ik moet hier weg, ga snel van de wc af en loop naar buiten, op blote voeten, in m’n badjas, hij komt me achterna en trekt me aan m’n arm naar binnen toe, ik kon niks en m’n lijf dee zeer, z’n toon en ogen veranderden, laten we maar gaan slapen, ik kon niet ligge, ik dacht dat ik dood ging, het gevoel dat je ingewanden gebroken zijn oid, ik zit op het bed rand, ik heb een dokter nodig zeg ik, met m’n armen over elkaar en ingekrompen, over 2uur kan je bellen Amy, dan is de dokter er weer, en hij gaat slapen, 2uur lang heb ik gejankt, hem gehaat en heel veel pijn gehad, stipt 8uur bel ik de dokter.. Hij: wat ga je zeggen dan he? Dat ik dit jou heb aangedaan? Zeg maar dat je van de trap bent gevallen.. Dokters assistent : ik ben van de trap gevallen en nu heb ik m’n lijf gebroken denk ik, over een uur kan u terrecht, nou mooi, nog een uur zo zitten, ondertussen was ik zown 24uur wakker en kapot moe. Hij komt op z’n knieën bij me zitten, kom schatje, ik help je aankleden, huh? Wat? Hoe dan? Klootzak!! Maargoed, ik kijk nog een x in de spiegel en probeer wat water in m’n gezicht te gooien, in de hellse pijn en ik zie dat m’n keel blauw is…dat moet de dokter wel zien toch?! hij helpt me de auto in en naar binnen bij de dokter, gelijk aan de beurt, hij loopt mee en legt z’n hand op m’n been, ik kon geen woord uitbrengen, alleen maar huilen, hij verteld het van de trap gevallen verhaal.. Ik probeer m’n hoofd omhoog te doen, in de hoop dat de dokter m’n keel ziet, dit moet ze toch zien?? In m’n hoofd gaan alle scenarios… Schreeuwend in mezelf van, zie je dit niet?? Maar nee.. Over een uur kan ik m’n medicatie ophalen, een of andere drugs waardoor ik nog net geen roze konijntjes zie lopen maar de pijn wel een heel stuk minder is, 5dagen heb ik op bed gelegen, 5dagen waar mijn liefde voor hem is omgeslagen in haat, en angst, ik moet hier weg, donker gebeld toen hij even weg was en het ware verhaal verteld, ze komt met “je kan naar een blijf van m’n lijf huis” dat wou ik niet, alles achterlaten oké maar niet verdwijnen… 1,5week later ben ik met pijn en moeite weer aan het werk gegaan, iemand moest de boodschappen betalen natuurlijk en hij was het zeker niet.
Meerdere klanten die zagen dat het niet goed met me ging, door een relatie met een narcist leer je echt goed liegen dus m’n masker op en zeggen dat het wel mee valt, ondertussen, ergens tussen de auto ritten en klanten knippen door heb ik de woningbouw gebeld, ik kon op woensdag langs komen en heb mijn hele verhaal verteld, wanneer wil je weg Amy? Ik zeg 3weken geleden al.. Hij ging voor me rond kijken en moest hem voor de volgende middag bellen… 1,5uur later belde hij mij.. Hij had een huis voor me!! In m’n eigen omgeving, vrijdag kon ik gaan bezichtigen, m’n vriendin mee, het was vreselijk en het stonk, maar he, het was een huis. Die dag erna, de dag van de post met m’n huisje opgeruimd, heb ik zoveel mogelijk spullen aan de kant gezet en in dozen gedaan onder het mom van opruimen, gelukkig ben ik een opruimerig type en was dat normaal. Maandag ga ik! Mijn vriendinnen en broertje wisten het. Maandag ochtend zei ik dat ik bij hem weg ging.. Hij werd gek!! Ik help je wel je spullen pakken zegt die, dat was niet de bedoeling want hij moest aan het werk zodat ik m’n spullen kon pakken en overhuizen, sorry schatje zo bedoelde ik het niet.. Ik hou van je en ga nergens heen ga maar gewoon aan het werk, volgens hem was dit de invloedvan 1 vriendin en haar nummer moest ik verwijderen, dat deed ik, haar nummer stond nog onder een andere naam in m’n tel zonder zijn weten dus prima. Hij ging naar het werk en toen had ik een x het geluk met locatie voorzieningen op de telefoon, de hele weg heb ik hem gevolgd en ondertussen met 3 vriendinnen en m’n broertje de hele zooi weg gehaald, behalve wat van hem is, in principe was alles van mij maargoed, kan hem ook niet zonder bed en bank achter laten, dus ik kon een 1 persoons bed lenen van m’n stief vader en banken ophalen via de weggeefhoek. Een relatie moest k niet meer aan denken, hij heeft me nog gestalkt voor 2 weken maar na 4dagen had hij een ander dus gelukkig was dat snel voorbij. Een klant die me zei, Amy als je bij hem weg bent wil ik je eerste date, hij was de enige waar ik mee kon praten buiten mijn vrienden kring om en die hem niet echt kende, hij gaf me een knuffel nadat ik bij hem was geweest, ik schrok zo van aanraking zonder dat ik het aan zag komen dat ik dacht, nee ik kan het niet, trillend op m’n benen stond ik buiten, allemaal door een knuffel van iemand die niet dichtbij me stond… Nu 2jaar later, spreek ik m’n ex nog af en toe, oppervlakkig en zonder intensie, ik ben weer opzoek gegaan naar mezelf en na 2maanden en min 15kg had ik de kracht om weer een avondje uit te gaan, even weg met een nieuwe vriendin. En daar zat mijn huidige vriend aan tafel.. Hij wilde me wel helpen met de schijding omdat hij het ook net had doorstaat, en zo kwam onze klik… Gelukkig gaat het nu goed en hoop ik dat er iemand is die ik met dit verhaal heb kunnen helpen, iemand die zichzelf hierin herkend en de kracht vind weg te gaan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s