#34

Ik heb 12 jaar een relatie gehad met een man die mij mishandeld heeft.

Ik vind het heel lastig om over te praten maar merk dat ik echt behoefte heb aan mensen die me begrijpen en die hetzelfde meegemaakt hebben.

Waar zal ik beginnen…

Ik leerde mijn ex al heel jong kennen en was in die periode een heel onzeker meisje, hij was stoer een macho en ik vond het in het begin helemaal niks, totdat hij mij alle aandacht van de wereld begon te geven. In zijn ogen was ik prachtig en voelde ik me speciaal. Thuis ging het ook niet heel lekker.

Hij was de eerste persoon waar ik mijn lichaam aan durfde te tonen wat ik heel eng vond omdat ik vanaf jongs af aan al niet blij was met mijn lichaam en de ontwikkelingen eraan.

Vanaf dat moment was ik heilig voor hem aangezien ik mijn maagdelijkheid aan hem verloor.

Al snel kwamen er toen klappen en ook vooral regels die hij mij oplegde wat ik wel en niet mocht.

Ik zat er op dat moment als jong meisje al zo diep in en verweet mezelf heel veel. Als hij of een ander het maar goed had vond ik het wel Goed allemaal.

Tuurlijk wist ik dat deze dingen niet klopte maar de kracht om weg te gaan had ik niet en hoopte iedere dag dat het wat beter zou gaan want tsja hij had tenslotte ook hele lieve en leuke dingen, ik was zijn prinsesje en in zijn ogen prachtig.

De geweldsdelicten werden al erger en erger zelfs zo erg dat hij mij 3x Gestoken heeft. Een meisje die geleefd werd door haar vriendje Voor de buitenwereld de schijn ophield en gewoon door ging met het leven, nouja leven het geleefde leven die ik op dat moment leiden. Na elke incident had hij zo onwijs veel spijt en beloofde me dat het nooit meer zou gebeuren, dus ja ik dacht oké hij gaat er nu echt voor en gaat hulp zoeken zoals hij mij beloofde. Maar natuurlijk werd het niet beter en alles wat hij beloofde was uiteindelijk een leugen.

In deze 12 jaar durende relatie is het meerdere keren uit geweest en heb ik ook meerdere keren aangifte gedaan alleen ik keerde aldoor weer terug bij hem en trok mijn aangiftes in, het signaal wat ik af gaf naar hem was natuurlijk voor hem heel fijn want hij had me gewoon totaal in zijn macht en dat wist hij.

Een paar jaar geleden is het een tijdje uit geweest omdat hij een ander had, wat niet voor het eerst was.

Ik voelde me ellendig en dood ongelukkig, daar zat ik dan alleen en onzeker zonder ook maar een klein beetje eigenwaarde die mij overeind zou helpen om weer te kunnen gaan genieten van het leven. 

Hij liet me met rust en ik heb heel veel gehuild en het enige wat ik aldoor dacht ” waarom lukt het hem wel met een ander een normale relatie zonder geweld”. 

Op een dag werd ik wakker en dacht ik “goh, je kan je elke dag zo ellendig voelen of je gaat nu leven zoals je zelf wilt leven” en dat heb ik gedaan vanaf die dag eindelijk kon ik me vleugels uitslaan en gaan en staan waar ik wou, wel met de gedachtes en gevoelens voor mij ex in mijn achterhoofd.

Totdat ik iemand ontmoeten waar een hele mooie vriendschap en liefde uit ontwikkelde. 

Ik wist niet dat liefde zo kon zijn en voelen, het was onwennig en gek maar het voelde goed. Mijn ex liet mij niet met rust maar hij merkte dat ik er klaar mee was en genoeg van had want ik werd sterker doordat ik iemand ontmoet had die mij echt oprecht liefde gaf wat normaal was en voelde.

Het ging goed met me en keek voorzichtig al positiever naar de toekomst. Het leven dacht daar echter anders over en ik was weer alleen.

Waarom? Waarom mocht ik niet gelukkig zijn en waarom overkomt mij dit allemaal al deze ellende dat was wat maanden lang hierna in mijn hoofd rond dwarrelde. 

Zoveel pijn zoveel verdriet en zoveel ongeloof wat ik had was het ideale moment voor mij ex om er voor me te zijn dus ja dat deed hij ook en ik viel weer voor hem want “ach dit is dus gewoon mijn leven dacht ik” 

1 ding beloofde ik mijzelf en heb ik aan hem medegedeeld, raak me niet aan want ik ben weg.

Het ging heel goed de eerste tijd hij was zo lief voor me en ik dacht oprecht dat hij veranderd was.

De eerste scheurtjes kwamen na een tijdje wel weer langzamerhand slopen bepaalde dingen er weer in maar er werd geen geweld gebruikt. Achteraf besef ik dat het meer geestelijk was wat hij deed.

Ik merkte dat hij al agressiever werd, met dingen in huis ging gooien en ook weer veel dreigementen uiten, maar ja nog steeds geen geweld dacht ik en ik zat er er alweer dieper in dan ik mezelf eigenlijk beloofd had.

Deze geestelijke mishandeling maakte mij met de dag gekker en gekker. Hij heeft mij de laatste maand 3x mogen aanraken geen klappen waren het maar mij toch even vastpakken op een manier wat niet hoort. Dit ging al te ver ik ik had mezelf nog zo beloofd om me niet meer te laten slaan, “Maar ja dit was geen klap dit was mij even corrigeren? “ 

Spijt dat was wat hij had elke dag als hij me geestelijk helemaal gek maakte of als hij me vast pakte en hij zou hulp gaan zoeken. Ondertussen heb ik stappen ondernomen en heb ik hulp gevonden. Hij wist dit en voelde dat hij mij kwijt aan het raken was mijn gevoel naar hem al emotielozer werd en hij niet de regie meer had over mijn leven.

Daardoor ging hij nog meer dreigen of het tegenovergestelde de perfecte partner uithangen.

Hij sprak toen dagelijks over kinderen, ondanks dat ik echt heel graag kinderen wil heb ik er bewust voor gekozen om geen kinderen met hem te nemen.

We kregen knallende ruzie en het ging werkelijk waar nergens over. Het enige wat ik wou was slapen aangezien ik nog niet geslapen had en erg moe was. Hij ging maar door en door en ik had al 6x aangegeven dat ik wou slapen. Tot dat moment dat ik gillend, trillend en helemaal van slag in me bed lag , Ik dacht dat ik gek werd en sprong me bed uit ben naar de wc gerend en heb hulp gebeld dat ze me moesten ophalen omdat ik doordraaide en hier weg wou. 

Ze zijn gekomen en mijn ex was natuurlijk helemaal van slag huilend met zijn handen in zijn haren smeekte hij mij om dit niet te doen Maar ik was vastberaden en wou niet meer Dus ik pakte al mijn spullen in en ben meegegaan met ze.

Ik heb sinds die dag alles in werking gezet, heb de politie direct gebeld en gemeld dat ik bang ben omdat hij bedreigingen heeft geuit dat hij me dood zou maken als ik weg zou gaan, 1 kogel was genoeg. 

Toen kwamen alle spijtbetuigingen via de mail want ik had hem geblokt op alle andere kanalen.

Ik heb er heel veel ontvangen en wat er vooral in de mailtjes stond was hoe zielig hij was en hoe zwaar hij het had.

Ik heb hiervan aangifte gedaan wegens stalking en hij heeft meteen een contact verbod opgelegd gekregen.

Dit verbod loopt totdat hij moet voorkomen. 

Zelf ga ik niet heen, Ik ben kwetsbaar en ben er nog lang niet nu pas begint alles, verwerking, angst, schuldgevoelens, verwijtingen naar mezelf, onzekerheid, trauma, geen eigenwaarde al deze dingen heeft mij in deze 12 jaar een heel ander persoon gemaakt en elke dag ben ik in gevecht met mij zelf wat heel vermoeiend en stressvol is. Ik ben voor het eerst in 12 jaar eerlijk geweest over de situatie niet naar iedereen maar alleen die mensen waar ik om geef iets wat voor mij ook heel moeilijk was omdat vele mensen niet van mijn situatie af hoefde te weten. 

Ik ben best bang voor de toekomst en kijk daar ook liever niet naar. 

Ik wacht nu op een intake en ik hoop dat zij mij kunnen helpen, want ik heb al bij een psycholoog gelopen alleen dat heeft me niet geholpen.

1 ding weet ik nu wel dat wij allen hele sterke vrouwen zijn en er allemaal wel komen, hoevaak je ook terug keert naar zo’n persoon er komt dus een dag dat je de knoppen omzet en eruit stapt hoelang dat ook mag duren. 

Ik hoop uiteindelijk dat ik deze nare ervaring kan omzetten naar iets positiefs en er uiteindelijk vrouwen en kinderen kan helpen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s