Ervaringsverhalen

#49

U.S. NEWS

McDonald’s Staff Assist Woman After She Mouths ‘Help Me’ In Drive-Thru

The woman later told police she feared for her life.

A woman was able to escape from a frightening situation on Christmas Eve thanks to the quick thinking of McDonald’s employees.

The San Joaquin County Sheriff’s Office shared an account of the dramatic incident on Facebook on Friday, detailing how the woman alerted staff at the McDonald’s in Lodi, California, that she needed help after the man she was traveling with allegedly threatened her life.

Last chance to become a HuffPost founding member!
Sign up for membership to become a founding member and help shape HuffPost’s next chapter
Deputies from the San Joaquin County Sheriff's Office and McDonald's employees helped a woman escape from a disturbing situat

Deputies from the San Joaquin County Sheriff’s Office and McDonald’s employees helped a woman escape from a disturbing situation on Christmas Eve.

Shortly after 2 p.m., the woman entered the McDonald’s restaurant and told an employee at the counter to call 911, police said. She also provided the license plate of the car she was traveling in and asked them to hide her.

“After the woman used the restroom, she attempted to place an order at the counter, but the suspect, Eduardo Valenzuela, was nearby and demanded she use the drive-thru,” the San Joaquin County Sheriff’s office wrote in a Facebook post:

When the woman entered the drive-thru, she mouthed “help me” to an employee. An unidentified McDonald’s worker told CBS13 that the restaurant’s manager told employees to hold up the drive-thru line so that the police had time to get to the scene.

“It was one of those fight-or-flight kind of things,” the McDonald’s employee said.

The restaurant is a participant in the “Safe Place” initiative, which provides training to employees in designated locations to assist vulnerable people in need of immediate help and safety.

“They just took over and they didn’t hesitate,” the McDonald’s employee added about her co-workers.

When deputies arrived, they instructed the victim, who was driving, to pull over. Valenzuela was in the passenger seat.

The woman told police Valenzuela had been violent with her in the past and had ordered her to drive him to visit his family on Christmas Eve. She said he had threatened her life and that he would use a firearm.

A stolen firearm was located in the trunk of the vehicle.

Valenzuela faces charges of making criminal threats, possessing stolen property and being a felon in possession of a firearm.

Need help? In the U.S., call 1-800-799-SAFE (7233) for the National Domestic Violence Hotline.

Gedeeld van Huffpost.com

#48

Verdachte omstandigheden rond vondst dode vrouw in auto in Nieuwe Maas

UPDATE/VIDEOIn een auto die gisteravond laat uit de Nieuwe Maas in Rotterdam naar boven werd getakeld, is het lichaam van een vrouw gevonden. De politie was de hele zondag op zoek naar de wagen, nadat zaterdagnacht de bestuurder (38) bij de Parkhaven uit het water was geklommen. De man wordt verdacht van een misdrijf en is aangehouden.

De politie onderzoekt wat er zich in de nacht van zaterdag op zondag heeft afgespeeld. De politie rukte uit nadat omstanders ’s nachts meldden dat er een man uit de Maas was geklommen. Hij bleek onderkoeld te zijn en een steekwond te hebben. Een ambulance bracht hem naar het ziekenhuis. Ook werd hij aangehouden.

 

Uren later verklaarde de man dat er nog iemand in de auto zat waarmee hij in het water belandde. Er werd met een sonarboot gezocht naar die tweede inzittende.

De zwarte Mercedes werd gisteravond in de Nieuwe Maas gevonden. Ook gingen duikers het water in om te zoeken naar de andere persoon. Door de sterke stroming werd die zoektocht op een gegeven moment gestaakt.

Tekst gaat verder onder de foto. 

De auto werd door reddingswerkers uit de Nieuwe Maas getakeld.

De auto werd door reddingswerkers uit de Nieuwe Maas getakeld. © MediaTV

Verklaring

Er is volgens de politie nog veel onduidelijk over de verdachte omstandigheden rond de vondst van de dode vrouw. Het is bijvoorbeeld nog onbekend hoe de man aan de steekwond is gekomen. Ook is de relatie tussen de man en de vrouw onbekend. ,,Het is een heel complex verhaal”, zegt de woordvoerder.

Wel zag de politie voldoende aanknopingspunten om de man aan te houden. ,,Dat hebben we besloten op basis van zijn verwondingen en zijn verklaring over hoe de auto in de Maas belandde. We houden alle opties open dus houden we ook rekening met een misdrijf.”

Tekst gaat verder onder de foto. 

De zwarte auto werd gisteravond laat uit het water getakeld.

De zwarte auto werd gisteravond laat uit het water getakeld. © MediaTV

De Mercedes heeft een Duits kenteken. De wagen staat geregistreerd in de plaats Borken, net over de grens bij Winterswijk.

Duikers van de politie zoeken naar de auto.

Duikers van de politie zoeken naar de auto. © MediaTVGedeeld van Ad.nl

#47

Nederlander opgepakt in Indonesië: wurgde ex omdat ze tv-kijken verstoorde met gesnurk

Bron © AD

AFBEELDING: GETTY IMAGES

Een 56-jarige Nederlander is in Oost-Java gearresteerd in verband met de moord op zijn Indonesische ex-vrouw (42). Die wurgde hij met een USB-kabel omdat ze naast hem in slaap was gevallen en snurkte.

Dat irriteerde de man omdat hij televisie keek, verklaarde de politie tijdens een persconferentie. De moord vond zondagnacht plaats in de woning van de Nederlander in de stad Banyuwangi. De vrouw lag links van de vijftiger te slapen. Onduidelijk is of ze op een bank lag of in een bed vlakbij. Haar lichaam werd in ieder geval gevonden in bed.

Omstreeks half drie stoorde haar gesnurk de Nederlander dusdanig dat hij haar probeerde wakker te maken. Dit met de bedoeling dat ze van slaaphouding zou veranderen – de vrouw lag op haar rug – en zou stoppen met snurken. Toen dat niet lukte, werd de man zo boos dat hij een usb-kabel pakte, die om haar hals legde en van achteren aansnoerde.

Geld

De verdachte, die een bekentenis aflegde, handelde volgens de politie onder invloed van alcohol en medicijnen (tegen nierstenen) én uit frustratie. ,,Hij was al boos op haar omdat ze vaak geld van hem leende maar niet terugbetaalde. Als hij dan naar haar toe ging om de bedragen op te eisen, draaide het telkens uit op ruzie’’, tekende nieuwszender Detiknews dinsdag op uit de mond van politiechef Arman Asmara Syarifuddin.

De zaak kwam aan het licht toen de Nederlander buren vroeg om hem naar het ziekenhuis te brengen voor behandeling. Onderweg bekende hij zijn daad, aldus de politie. De man was naar eigen zeggen sinds 2016 gescheiden van zijn vrouw.

Op beelden van de persconferentie is de Nederlander te zien in oranje gevangenisplunje en met een bivakmuts. Naast hem staan twee zwaarbewapende politieagenten met kogelvrije vesten. Op de voorgrond staat de politiechef met een microfoon. Hij draagt witte latexhandschoenen. Dit vanwege het bewijsmateriaal op de tafel voor hem. Daarop zijn twee lege plastic colaflessen te zien, twee kleinere flesjes, mobieltjes, een zak met kleding en eentje met bebloed beddengoed én de zwarte usb-kabel.

Door Caspar Naber

#46

Dode lag tien jaar in vriezer, met een opmerkelijk briefje

TOOELE – De politie in de Amerikaanse staat Utah heeft een bizarre vondst gedaan in een vriezer.

Het huis waar een dode al tien jaar vermiste man in een vriezer werd gevonden.

Het huis waar een dode al tien jaar vermiste man in een vriezer werd gevonden.

Daarin lag de al tien jaar vermiste Paul Edwards Mathers. Bij hem een briefje met de tekst: ’Mijn vrouw heeft mij niet vermoord’.

De vriezer stond in het huis van zijn echtgenote Jeanne Sourone-Mathers, die een natuurlijke dood was gestorven. De 75-jarige werd dood in haar stoel aangetroffen, toen de thuiszorg aan de bel had getrokken bij de politie omdat de vrouw niet reageerde.

De grootste verrassing troffen de agenten in de keuken aan. Bij het lichaam van de man lag een briefje, ondertekend door een notaris, waarop staat dat zijn vrouw hem niet vermoord heeft.

Een woordvoerder van de politie verklaarde aan Amerikaanse media dat de brief ondertekend was op 2 december 2008. „We denken dat hij terminaal ziek was”, zegt Jeremy Hansen.

Vermoedelijk werd hij in de diepvries gelegd tussen 4 februari 2009 en 8 maart 2009. De man werd het laatst levend gezien op 4 februari.

De politie onderzoekt nu waarom de vrouw zijn lichaam verborgen hield. Mogelijk wilde ze zijn uitkering als oorlogsveteraan blijven krijgen. Ze zou in die tien jaar 177.000 dollar gevangen hebben. De politie sluit moord nog niet uit.

Gedeeld van: Telegraaf.nl

#45

Tragische dood van vrouw en baby

De politie is dringend op zoek naar getuigen die de hoogzwangere Patricia Oliveira dos Santos (32) in de laatste uren voor haar dood hebben gezien of gesproken. De Braziliaanse en haar pasgeboren baby werden op vrijdag 18 oktober 2019 overleden aangetroffen in de flat van haar vriend aan de Martin Luther Kinglaan in Diemen.

UPDATE

07-01-2020 21:03

Er zijn twee tips binnengekomen. Inmiddels is duidelijk geworden dat in het uur dat het slachtoffer buiten is geweest, ook drie andere mensen uit de flat zijn gekomen. Daarvan heeft één persoon zich bij de politie gemeld. Het team komt graag in contact met de andere twee mensen.

Martin Luther Kinglaan
Martin Luther Kinglaan
Martin Luther Kinglaan

Patricia was pas recent in Nederland, sinds 29 september 2019. Op 17 of 18 oktober is zij in het appartement aan de Martin Luther Kinglaan bevallen na een zwangerschap van ongeveer 7,5 maand.
Mogelijk is de bevalling opgewekt door abortuspillen. Of dit tegen Patricia’s wil is gebeurd, wordt onderzocht.

Waarschijnlijk is de Braziliaanse na de bevalling overleden door bloedverlies. Bij de bevalling waren geen verloskundige of andere medische hulpverleners aanwezig.

Laatste beelden Patricia

Op woensdagavond 16 oktober bezochten Patricia en haar vriend de café’s Cheers en ’t Pandje in Diemen. Rond 01.50 uur kwamen ze thuis.

Op camerabeelden is te zien dat Patricia rond 04.00 uur weer in de hal van de flat verschijnt. Ze lijkt dan onvast ter been en heeft bagage bij zich. Iets voor 05.00 uur verlaat ook haar vriend de flat, waarna het stel rond 05.30 uur samen terugkomt.

Vriend aangehouden

Op vrijdagochtend 18 oktober maakte Patricia’s vriend bij de politie melding van het overlijden van Patricia en de baby. Hij is aangehouden en zit sindsdien vast.
Met de aanhouding is het onderzoek nog niet afgerond; de politie heeft nog belangrijke vragen.

Patricia Oliveira dos Santos
Patricia Oliveira dos Santos

Wie zag Patricia?

De politie wil graag spreken met mensen die Patricia in de nacht van woensdag 16 op donderdag 17 oktober tussen 04.00 en 05.30 uur hebben gezien of gesproken.

  • 32 jaar oud, hoogzwanger
  • droeg die nacht een rode jas
  • had een koffer en tassen bij zich
  • miste meerdere tanden
  • sprak alleen Portugees, geen Nederlands of Engels.

Ook willen de rechercheurs graag weten wie in de weken voor Patricia’s dood contact met haar heeft gehad.

Diemerplein
Diemerplein
Diemerplein

Albert Heijn XL

In de periode tussen 8 en 15 oktober dronk Patricia bijna dagelijks een kop koffie bij de Albert Heijn XL aan het Diemerplein in Diemen. Heeft u daar met haar gesproken? Neem alstublieft contact op met de politie.

Fortaleza

Patricia en haar vriend leerden elkaar zo’n drie jaar geleden kennen in het Braziliaanse Fortaleza. Daar woonde Patricia samen met haar zoons uit een eerdere relatie. Sindsdien onderhielden Patricia en haar vriend een latrelatie. Tijdens een bezoek van haar vriend aan Fortaleza eerder dit jaar, raakte Patricia in verwachting.

Help de politie

  • Wie heeft Patricia gezien en/of gesproken in de periode tot vrijdag 18 oktober 2019?
  • Wie weet waar Patricia is geweest, en mogelijk met wie ze contact had, tussen circa 04.00 en 05.30 uur die vroege ochtend van donderdag 17 oktober?

Politie Opsporingstiplijn (gratis): 0800 – 6070
Meld Misdaad Anoniem (gratis): 0800 – 7000
Team Nationale Inlichtingen (lokaal tarief): 079 – 3458999

ONLINE TIP DOORGEVEN

Gedeeld van: AvroTros.nl

#44

Sommige nachten lig ik wakker van herinneringen aan mijn ex-vriend. De blauwe plekken die hij mij bezorgde verklaarde ik met vergezochte leugens en langzaamaan raakte ik steeds verder verwijderd van de levens van mijn vriendinnen. Mijn ouders waren niet eens op de hoogte van het feit dat mijn vriend stiekem bij me was ingetrokken. Ik had vaker gehoord dat een op de vijf vrouwen met geweld binnen relaties te maken krijgt op een punt in haar leven, en verbaasde me er steeds over dat ik die ene vrouw niet kende. Toen werd ik haar zelf, die ene op de vijf. En de andere vier hadden geen idee van wat zich afspeelde in mijn studentenkamer. In februari 2018 zette ik hem mijn studentenwoning uit.

Elke dag komen er nog fragmenten van herinneringen aan mijn ex-vriend naar boven

Inmiddels kan ik er – selectief – over praten. Het liefst op een afstandelijke, praktische manier. Met nut, om een gesprek te openen; het thema in een artikel of een column aan te kaarten. Elke dag komen er nog fragmenten van herinneringen aan hem naar boven. Op sommige dagen laat ik het toe en schrijf ik het van me af, op andere dagen wuif ik de flarden zo snel mogelijk weg. Heel af en toe voel ik de behoefte om erover te praten. Ik zie de relatie graag als een levenloos lichaam, waar ik klinisch naar kan kijken, en dat ik naar wens kan ontleden om te kijken waar nog schade zit. Na gedane zaken naai ik het lichaam weer dicht, en moet iedereen er verder zijn mond over houden.

Het is niet dat ik mijn verhaal nergens kwijt kon. Mijn vriendinnen zijn de meest begripvolle en lieve mensen van de wereld, mijn ouders zijn schatten, mijn latere (inmiddels ex-)vriend was lief en geduldig, en ik ben omringd door feministen die strijdbaar zijn en elkaar uit de brand willen helpen. Ook was ik financieel en juridisch gezien in staat om mijn ex-vriend eruit te trappen en uit de school te klappen, een privilege dat veel slachtoffers van geweld binnen relaties niet hebben.

Toch bleef ik lang stil, zelfs nadat hij was vertrokken uit Nederland. Ik schaamde me dat ik hem niet eerder van me had afgeschud. Ik voelde me schuldig, omdat ik zoveel had gelogen en me agressief had verdedigd tegen vriendinnen die me simpelweg wilden zien, of die zich afvroegen wat er gebeurd was met mijn gehavende gezicht.

Wat me er vooral van weerhield het te vertellen, gewoon eerlijk te zijn, was dat ik niet wist hoe ik een goed slachtoffer moest zijn. Welke woorden moest ik gebruiken? En kon ik zomaar zo’n bom op iedereen laten vallen zonder dit te moeten toelichten? En hoe kon ik op een beleefde manier alle blikken van medelijdende afwijzen?

Goedbedoeld advies

Slachtofferschap is een soort stempel, die het woord ‘fragiel’ pontificaal op je voorhoofd drukt. Het is een ongemakkelijk onderwerp dat mensen achteruit doet deinzen, maar tegelijkertijd uitnodigt tot allerlei impertinente vragen. ‘Hij heeft me pijn gedaan’ klinkt als ‘ik ben gebroken’ voor menig gesprekspartner met wie ik hierover heb gepraat. Woorden als ‘trauma’ worden me in de mond gelegd. De eerste reactie is vaak dat ik in therapie zou moeten gaan. Goed bedoeld waarschijnlijk, maar mag ik dat zelf bepalen? De ander bekijkt me argwanend, zich afvragend hoe ik hier nog zit, zonder kleerscheuren of tranen. Ben je echt mishandeld of is dit aandachttrekkerij? Ben je slachtoffertje aan het spelen?

Naast het ontwijken van pathologische stigmatisering, alsof alle slachtoffers voor altijd geestesziek en getraumatiseerd zijn, houdt slachtofferschap ook een soort bewijsplicht in. Ik ken het verhaal van Cece Dao, studente aan de Erasmus Universiteit, die na over haar verkrachting te vertellen colleges moest blijven volgen met de jongen die haar dat aandeed, omdat de universiteit de klacht niet serieus nam totdat de politie zich ermee zou bemoeien. Ook NRC meldde vorig jaar dat het aankaarten van #MeToo-praktijken vaak leidde tot het vertrek van de slachtoffers. Hoe navigeer je vanuit een identiteit die je tegelijkertijd moet ontkennen en bewijzen?

Voor veel slachtoffers zullen beschuldigende vragen als ‘Waarom heb je dat nooit verteld?’ bekend in de oren klinken

Ik herinner me dat een vriendin me op een avond vroeg of het wel goed met me ging. Ze had signalen opgepikt toen ze met mijn ex en mij samen was. Ze had zijn agressieve dronk gezien en vertrouwde het niet. Als ze niet beter zou weten, zou ze denken dat hij me mishandelde, vertelde ze. ‘Maar dat zou jij natuurlijk nooit toelaten.’ Toen heb ik me het meest onzeker gevoeld over hoe ik slachtoffer moest zijn.

Had ik op dit moment moeten bekennen? Ik ben niet wie je denkt dat ik ben. Ik word mishandeld, ik laat het toe. Had ik van het voorzetje gebruik gemaakt, had ze me dan geloofd? Ik was blijkbaar geen plausibel slachtoffer, en als ik had toegelaten, was het dan ergens mijn eigen schuld? Ik antwoordde ontkennend, al weet ik nog steeds niet precies waarom. Ik durfde niet, en ik was bang om haar teleur te stellen.

De Duitse cultuurwetenschapper en schrijver Mithu Sanyal spreekt over deze twee kanten van slachtofferschap: het slachtofferschap dat je wilt vermijden – het stereotype van een gebroken, weerloze vrouw – en het slachtofferschap dat wordt ontvangen als een beschuldiging en dus voorzien moet worden van bewijs. Dat betekent niet direct dat je blauwe plekken moet laten zien, maar voor veel slachtoffers zullen beschuldigende vragen als ‘Waarom heb je dat nooit eerder verteld?’ of ‘Weet je het zeker? Ik vind hem altijd zo vriendelijk’ bekend in de oren klinken. ‘De prijs voor erkenning, empathie en herstel is dat het leven van elk slachtoffer bewijs moet zijn voor wat ze hebben meegemaakt, dat ze hun psyche moeten conserveren als een soort crime scene die elk moment geïnspecteerd kon worden’, schrijft Sanyal in haar boek From Lucretia to #MeToo.

Geen bewijsplicht

Van mijn relatie heb ik losse flarden aan herinneringen, die als vervelende muggen om me heen zoemen. Ik voel er niets voor om mijn herinneringen in een chronologisch rijtje te zetten om op te dreunen wanneer iemand me iets vraagt. Ik vind het waardevol om hardop na te denken over hoe ik me voelde tijdens de relatie, maar wanneer iemand me vraagt of hij me heeft geslagen, en hoe vaak dan, word ik onmiddellijk teruggehaald naar die krappe kamer en sta ik daar weer, net zo weerloos als toen. Ik wil slachtoffer zijn op mijn eigen voorwaarden. Zónder de schaamte, de zwakte, of de bewijsplicht.

Het is tijd om nieuwe narratieven van slachtofferschap te erkennen. Het imperfecte slachtoffer dat niet dient als getuige of als baken van medelijden, maar gewoon als mens dat kan spreken over zijn/hun/haar ervaring en kan zeggen: ‘Sorry, op die vraag wil ik geen antwoord geven.’ Een slachtoffer wiens geloofwaardigheid niet afhangt van hoeveel tranen ze laat, of ze aangifte heeft gedaan, of hoe overtuigend ze kan vertellen. In 2016 deed Amber Heard aangifte tegen Johnny Depp omdat ze zei dat hij haar had geslagen. Ze werd veelal niet geloofd omdat ze de dag erna een lachende foto plaatste op sociale media.

We zouden het juist moeten vieren als slachtoffers weer glimlachen en doorgaan met hun leven, in plaats van hun nieuwe geluk tegen ze te gebruiken. Ook al begrijp je niet hoe het voelt om geweld te ervaren van iemand die je liefhebt, of begrijp je niet hoe iemand daarna ooit weer kan glimlachen, de ervaring van het slachtoffer is legitiem.

Momenteel voert de VN met #OrangeTheWorld een internationale campagne tegen geweld tegen vrouwen. Het is een project dat vooral preventie van intiem partnergeweld wil stimuleren. Laten we tijdens deze zestien dagen van activisme niet alleen potentiële slachtoffers behoeden, maar ook de ruimte bieden aan alle imperfecte slachtoffers die de wereld al rijk is. Laat ze hun verhaal delen, laat ze zwijgen, laat ze huilen en lachen, en onthoud dat het onbegrip dat jij misschien voelt, niets afdoet aan wat zij hebben meegemaakt.

 

Gedeeld van: OneWorld.nl

#42

Vrouw bewaart lichaam echtgenoot elf jaar in vriezer

TOOELE CITY – Een vrouw (75) in Amerika heeft het lichaam van haar echtgenoot elf jaar lang in een vriezer bewaard. De politie deed de lugubere vondst nadat ze kwamen checken hoe het met haar ging nadat twee weken niets van haar vernomen was. Ze bleek dood op bed te liggen.

Nadat ze de vrouw dood aantroffen, besloten agenten om eens een kijkje te nemen in het huis. In een vriezer stuitten ze op het lichaam van de man. Hoe en wanneer hij dood ging, wordt op dit moment onderzocht. „De rechercheurs hebben met verschillende mensen in het appartementencomplex gesproken en ze herinnerden zich dat ze een man gezien hadden in het bewuste huis, maar wanneer dat was, kwam steeds niet overeen.” Hoe lang hij dus precies in de vriezer heeft gebleven blijft nog even gissen, maar dat kan volgens de politie oplopen tot elf jaar.

De politie denkt dat de man door een moord om het leven gebracht is, maar dat de vrouw een natuurlijke dood gestorven is. „We denken dat er bij hem geweld gebruikt is. Op het lichaam van de vrouw waren geen sporen van een misdrijf te zien”, aldus een woordvoerder tegenover ABC.

Gedeeld van Telegraaf.nl

#41

Afterparty mondt uit in horrornacht: ‘s-Gravendeler wil in drugswaas vriendin doodsteken

Het had in juni zijn laatste gabberfeest moeten worden. Nog één keer wilde Richard de S. uit zijn dak gaan voor hij de drugs zou afzweren. Het liep anders. Tijdens de afterparty in zijn woning in ‘s-Gravendeel ging hij in een waas van coke en ketamine een vriendin met een mes te lijf.

Een week had hij niet of nauwelijks geslapen. Misschien was het zelfs wel anderhalve week, bekende De S. (27) vandaag in de Dordtse rechtbank. Die zaterdag in juni was hij met een groep vrienden naar een hardcorefeest in Erp geweest, waarna het gezelschap bij hem thuis het feestje vrolijk voortzette. Die zondagavond voelde de ‘s-Gravendeler zich niet lekker worden, waarop hij zijn vrienden wegstuurde en in bed kroop.

Later die avond kwamen toevallig twee bekenden naar de woning, onwetend van de situatie. Toen zij daar eenmaal waren bleek inderdaad dat het niet goed met hem ging en zij wilden hem helpen. Maar in plaats daarvan kwam De S. met een mes op de vrouw af. Hij zou haar toen in de keuken uit het niets met een mes hebben aangevallen. Volgens Justitie greep hij haar van achteren beet en wilde hij haar nek doorsnijden. De vrouw begon te gillen, waardoor de andere vriend gealarmeerd werd.

Deze afterparty mondde uit in een horrorn­acht

officier van justitie

‘Rustig, rustig, kusje erop’

Die wist de vrouw te ontzetten, maar daarna begon De S. volgens Justitie op hém in te steken. Hij werd geraakt in arm en duim. De twee kwamen uiteindelijk vechtend op straat terecht, waar de vriend het mes wist af te pakken. Toen de twee daarna vluchtten, had De S. volgens de buren ‘rustig, rustig, kusje erop’ geroepen.

Toen even later twee politieagenten hem wilden arresteren, ging hij ook hen te lijf. Zelfs toen de ‘s-Gravendeler geboeid op de bodem van een politiebus lag, wist hij de twee agenten bovenop zich van zich af te gooien. ,,Hij was niet voor rede vatbaar en tot alles in staat’’, aldus de officier van justitie. Zij nam het De S. kwalijk dat hij wíst dat zijn gedrag onvoorspelbaar wordt bij drugsgebruik, maar dat hij toch was gaan gebruiken. ,,Deze afterparty mondde uit in een horrornacht.’’

Zij eiste dertig maanden cel (tien voorwaardelijk), een contact- en locatieverbod. Ook moet hij ruim 6300 euro schadevergoeding aan de slachtoffers betalen als het aan haar ligt. De S. zei in eerste instantie niets te weten van wat er allemaal gebeurd was, maar gaandeweg waren er toch flarden herinneringen ontstaan.

Uitspraak op 12 december.

Gedeeld van AD.nl

#40

Een afgewezen asielzoeker heeft in Kiel op wrede wijze een moeder van twee kinderen vermoord. De asielzoeker heeft de 36-jarige met 37 messteken letterlijk afgeslacht. De rechter toonde zich inschikkelijk en gaf een genereuze migratietoeslag: De Afghaanse moordenaar hoeft niet achter de tralies.

Een 25-jarige asieleiser heeft een beestachtige moord gepleegd in Kiel. Een 36-jarige Duitse vrouw had zich ingelaten met de vluchtelingsimulant. Ze hadden elkaar ontmoet op een verjaardagsfeestje in de buurt en hadden soms omgang. Het feit dat de moeder van twee kinderen de relatie uiteindelijk beëindigde, beviel de Afghaanse immigrant in het geheel niet. Hij beraamde een plan om wraak op haar te nemen, schrijft Anonymousnews.

Onopgemerkt klom hij gewapend met een mes door een kelderraam het huis van de vrouw binnen en verraste haar. Zonder enige aarzeling stak hij haar neer. De voormalige soldaat ramde het mes in totaal 37 keer in het lichaam van de 36-jarige vrouw. Daarbij werd het slachtoffer ook in de hersenstam gestoken. De vrouw had geen enkele kans en bloedde dood in haar rijtjeshuis in Kiel.

Rechter schenkt migrantenbonus

Rechter Jörg Brommann.

Volgens rechter Jörg Brommann toonde de wrede misdaad een “absolute wil om te vernietigen in de zin van een gerichte en beraamde moord”. De beschuldigde “wist precies wat hij deed en zag wat hij had aangericht”, zei Brommann tijdens het proces. Het vonnis lijkt in dit opzicht dan ook onbegrijpelijk: de Afghaanse moordenaar krijgt geen gevangenisstraf.

In het kader van een typische dader-slachtoffer ommekeer in Duitsland werd de koelbloedige moordenaar opnieuw als ontoerekeningsvatbaar verklaard. Hij lijdt aan paranoïde schizofrenie, volgens de migrantenvriendelijke verklaring. Daarom wordt de Afghaan niet gestraft voor de slachtpartij op de moeder van twee kinderen. Hij zal in de toekomst worden ondergebracht in een mooie psychiatrische inrichting in plaats van in een gevangeniscel – uiteraard op kosten van de belastingbetaler. 4K-tv en PlayStation staan al klaar.

De misdaad had voorkomen kunnen worden

Hoe ongelooflijk dit vonnis ook klinkt, zo ongelukkig zijn ook de omstandigheden waaronder de 36-jarige Duitse uit het leven werd gedwongen. Omdat de misdaad voorkomen had kunnen worden. De Afghaanse moordenaar had in Duitsland een asielaanvraag ingediend, die allang was afgewezen. Daarom had de geïmmigreerde messentrekker al lang geleden gedeporteerd moeten worden. Het falen van de Duitse autoriteiten heeft het mogelijk gemaakt dat deze gewetenloze moord in Kiel heeft plaatsgevonden. Dit betekent dat Angela Merkel en haar handlangers verantwoordelijk zijn voor weer een Duits leven. De kinderen van de 36-jarige moeten nu zonder moeder opgroeien.

Gedeeld van Fenixx news

#39

Jaarlijks zijn meer dan 119.000 kinderen het slachtoffer van kindermishandeling. Deze week is tijdens de Week Tegen Kindermishandeling (18 t/m 24 november 2019) aandacht besteed aan dit probleem en de aanpak ervan. Ervaringen van ouders, kinderen en professionals die met kindermishandeling geconfronteerd zijn staan deze week centraal. Hun verhalen bieden inspiratie en inzichten om in de toekomst zo veel mogelijk kinderen veilig te laten opgroeien. Zo ook het verhaal van Miriam. Zij wist met haar zoon te ontsnappen uit een langdurige situatie van huiselijk geweld.

Smoorverliefd

Miriam leerde haar ex kennen toen zij 28 jaar was. Selim was een knappe, charismatische man op wie ze gelijk smoorverliefd werd. Al snel bloeide een relatie op en trok Miriam bij Selim in. Blind van verliefdheid zag Miriam niet wat haar voor afschuwelijks te wachten stond.

De eerste klap

Miriam en Selim gingen samen op vakantie, toen zij drie maanden samen waren. Tijdens een avond in hun hotelkamer volgde de eerste klap. Hij gooide haar naar buiten, met haar kleding achter haar aan. Miriam was verbijsterd. “Ik begreep niet wat er gebeurde en was geschrokken. Gelukkig deed Selim de deur snel weer open en liet hij me weer binnen. Hij bood zijn excuses aan en ik geloofde dat hij het meende.” Miriam dacht dat het bij één keer zou blijven, maar niets bleek minder waar.

Van kwaad tot erger

Steeds vaker deelde Selim klappen uit en iedere keer opnieuw kwamen er excuses. Miriam vergaf hem, omdat ze van hem hield. “Ik dacht elke keer dat hij zou veranderen. Ik zat in een overlevingsmodus en kon niet meer rationaal nadenken.” De situatie werd van kwaad tot erger. De klappen werden heviger en Miriam ontdekte dat Selim regelmatig alcohol en drugs gebruikte.

Zwanger

Selim wilde graag een kind en legde veel druk op Miriam. Miriam werd zwanger en hoopte dat het krijgen van een kind hun relatie zou verbeteren. Toen bleek dat het geweld alleen maar erger werd, verloor Miriam hoop. Na negen jaar bereikte ze het punt dat ze iedere dag geslagen werd. Ook mocht ze nergens meer alleen naartoe. “Selim deed alle deuren op slot, als hij wegging. Mijn zoon mocht niet meer naar school en ik moest binnen blijven. Ik had geen bankpas of auto en moest alle nummers uit mijn telefoon verwijderen.” Miriam schaamde zich zo voor haar situatie, dat ze niemand vertelde wat er aan de hand was. Haar zoon was de enige getuige van al het geweld tussen haar en haar ex. “Mijn zoon heeft mij gezien met blauwe plekken, een gebroken kaak en veel verdriet. Hij heeft veel meegemaakt.”

Kracht om te vluchten

Een tijd later kwam Selim in aanraking met justitie. Hij werd opgepakt en moest samen met Miriam naar het politiebureau komen. Daar merkte een agent op dat er iets met Miriam aan de hand was. “Hij keek dwars door me heen, ondanks dat ik niets zei. Hij gaf me zijn nummer en naam, en zei dat ik bij hem terecht kon als ik hulp nodig had” De agent gaf Miriam de kracht om te vluchten. Een week later rende ze met haar inmiddels driejarige zoon in paniek naar buiten, toen de situatie weer uit de hand liep. Radeloos hield ze een bus aan, die haar naar het station bracht. “Al die jaren heb ik het telefoonnummer van mijn beste vriendin continu in mijn hoofd herhaald. Ik belde haar op en kon bij haar terecht. Bij haar belde ik de politieagent op.” De agent bood haar hulp en zocht met haar naar een veilige plek om te wonen.

Het verschil maken

Langzaam maar zeker ging het beter met Miriam en haar zoon. Binnen twee weken vond ze een eigen woning. Ze deed aangifte tegen Selim, maar dat leverde niet minder spanning op. “Regelmatig werden ik en mijn zoon nog door hem bedreigd of lastiggevallen.” Uiteindelijk kreeg Selim een taakstraf en straatverbod, waardoor het rustiger werd. Ondanks dat zal het nog lang duren voordat Miriam en haar zoon geheel zonder angst kunnen leven. “Mijn zoon is nu 12 jaar. Hij heeft een hart van goud en is erg lief: het tegenovergestelde van zijn vader. Wel weet ik dat hij soms verdrietig is en bang is voor zijn vader. Daarom heeft hij nu ook geen contact meer met hem.” Miriam benadrukt dat het belangrijk is om altijd te luisteren naar je onderbuikgevoel, als je je zorgen maakt om iemand anders. “Een melding maken is belangrijk, ook als je twijfelt. Dan kan er actie worden ondernomen. Vraag meerdere keren hoe het met iemand gaat, als je je zorgen maakt. Zo kun je voor iemand het verschil maken.”

Gedeeld van Sterkhuis.nl